ඔහු ඈත කොනෙහි තිබූ දොරවල් දෙසට ඇවිද ගියේය. එහෙත් පිටතට යන දොර ඔහු නොදත්තේය. දොරවල් දෙසට ලගා වෙද්දී, පිටවන දොරටුව හදුනාගැනීම සදහා ඔහු උත්සහ ගති. දකුණු පස දොර සහිත බත්තියෙහි විශාල හතරැස් බොත්තමක් විය. මෙහෙයින්, නිවසින් පිටවෙන දොර එය විය යුතු බව ඔහු අනුමාන කලේය. වැරදුනහොත් වැරදුන දෙන් යැයි සිතූ ඔහු, එම බොත්තම තද කලේය. "ෂෂ්" හඩක් නගාගෙන දොර දෙපසට ඈත්වී විවර වූ අතර, පිටතින් දුටුවේ වානේ පඩි පෙලක් සහ එයින් එපිට වූ පදික වේදිකාවයි. පදික වේදිකාවට එපිටින් තිබූ මහා මාර්ගයේ පහත් රථ ශබ්ධය සහ උදෑසන මද සුළග නිවස තුළට පැමිනියේය. ඔහු පසුපස නොබලා විවර වූ දොර තුලින් පඩිපෙලට බැසි අතර, ඔහු පසුපසින් දොර නැවතත් "ෂෂ්" හඩ නගාගෙන වැසී ගියේය. ඔහු ආපසු හැරී බැලු අතර, මෙවර බිත්තිය මත ඔහු දුටුවේ, අංක සහිත බොත්තම් පැනලයක් සහ ඇගිලි සළකුණ තැබීමට සවිකර තිබූ උපකරණයකි. මෙම නිවසට ආපසු ඇතුළු වීම පිණිස ඔහුට නිවැරදි ආරක්ෂා අංකය සහ ඇගිලි සළකුණ උවමනා විය. එහෙත් ඔහු අංකය නොදත්තේය. ඔහු මදක් දොර දෙස බලා සිට, ආපසු හැරී පදික වේදිකාවට බැස්සේය. එසේ සිටගෙන ඔහු ඒ මත යන එන ගැහැනු පිරිමි දෙස බැලුවේය. ඒ සියළු දෙන ඔහුට අමුත්තන් විය. ඔහු පදික වේදිකාව දිගේ වම් පසට ගමන් කරන්නට පටන් ගත්තද, ටික වේලාවකින් ආපසු හැරී දකුණු අතට ගමන් කරන්නට පටන් ගත්තේය. තමාට එසේ කිරීමට සිතුනේ මන් දැයි ඔහුට හැගීමක් නැති විය. මාර්ගයෙහි විදුලි කාර්, බස් සහ වෙනත් වාහන ගමන් අතර, ඒවායින් පිටවූයේ පහත් ගුමු නාදයකි. ඔහු විවිධ බඩු භාණ්ඩ, රෙදි පිළි කඩ සහ නිවාස රැසක් පසුකරමින් ගමන් කලේය. තමා යන්නේ කවර තැනකට දැයි නොදත්තද, ඔහු ඉදිරියටම ගමන් කලේය. තමා කිසියම් විධානයකට අනුව ගමන් කරන්නාක් මෙන්ය ඔහුට දැනුනේ. දැන් ඔහු තමා ඉදිරියෙන් භෝජනාගාරයක් තිබෙන සැටි දුටුවේය. එය එලිමහන් කෑම හලක්ද වූයෙන්, ගොඩනැගිල්ල ඉදිරියේ රවුම් මේස සහ පුටුද, ඒවා මතින් වූ විශාල කුඩ හැඩයේ ආවරණද ඔහුට දැකගත හැකි විය. එතැන සිටියේ කීප දෙනෙකු පමනි. මිනිසෙකු සහ ඔහුගේ කුඩා ගැහැණු දරැවා එහා කෙලවර වාඩි වී සිටි අතර, දැරිය චොකලට් කේක් කැබැල්ලක් කමින් සිටියාය. ඇගේ පියා ඈ තම කට වටා තවරා ගත් දුඹුරැවන් චොලකලට්, ටීෂූ රෙද්දකින් පිසිනු ඔහු දුටුවේය. මැද හරියේ තරැණ ජෝඩුවක් හිදගෙන සිටි අතර, මෙහා කොනෙහි සිටියේ පුවත් පතක් බලන අතර කෝපි කෝප්පයක් බොමින් සිටියේ උස මහත මිනිසෙකි. පරිසරය උදෑසන ශීතයෙන් යුතු වූ අතර, කෝෆී තම අත් ජැකටය මත බැදගත්තේ ය. ඔහු අවන්හල පසු කර යෑම සූදානම් වනවාත් සමගම, ඔහුට තමා පිටුපසින් හඩක් නැගී ගියේය. ඔහු හැරී බැලීය.
"ඒයි කොෆී!", ඒ අර උස මහත මිනිසා විය, "කොහෙද යන්නේ මේ?" මිනිසා සිනාසෙමින් අසා සිටියේය.
"මේ.. හුළං වදින්න ඇවිදිනවා" කොෆී කීයේය.
"මොකද නිකං.." මිනිසා නැවතත් කීයේය, "මොකද.. නෝනත් එක්ක ආයෙත් රණ්ඩුවක් ගියාද?"
"න්නෑහ්."
"ඕවා ගනං ගන්ඩ එපා මචං. දන්නවනේ ගෑනුන්ගේ හැටි. උන්ට හේතුවක් ඕන නෑ නෙව කට ගහගන එන්ඩ."
"හ්ම්ම්" කොෆී කීවේය, "මං පොඩ්ඩක් මෙහාට ගිහිං එන්නම්" කොෆී අත වැනුවේය.
"හරි! ඒත් යකෝ මේ උදේ බොන්ඩ එපා, උඹ යන්නෙ ඒකට නං. රවුමක් දාලා වරෙන්, ගෙදර යනකොට ගෑනි ෂේප් වෙලා ඉදී" මිනිසා සිනාසෙමින් කී අතර, කොෆී ආපසු හැරී, වික්ෂිප්ත වූ මනසකින් යුතුව ඉදිරියට යන්නට පටන්ගත්තේය. මෙම මිනිසා ඔහුගේ ලග මිත්රයෙකු වන බවක් ඔහුට දැනිනි.
ඔහු ගේ දෙපා ඔහුව ඉදිරියට ගෙන ගියේ යන්ත්රයක් මෙනි. ඔහුට සිතුනේ තමා කවර හෝ ස්ථානයකට යා යුතුව තිබෙන බවය.
මෙම නගරය විශාල එකක් බව ඔහු දුටු අතර, තම වම් අතින් ඇති උසැති ගොඩනැගිලි සහ විශාල LCD තිර මත දිස් වන දර්ශණ දෙස බලමින් ඔහු ගමන් ගත්තේය. සිග්නල් කනු මත රතු කහ කොල එලි මාරැ වෙමින් දැල්වුනු අතර, පදිකයෝ කහ ඉරි දිගේ එහාට මෙහාට මාරැ වුනහ. නගරයට ඉහළින් විදුලි කෝච්චි, ඒවායේ චුම්භක පීලි මතින් ඇදී ගිය අතර, ඊටත් ඉහලින් විටින් විට ජෙට් යානා, සාමාන්ය ගුවන් යානා සහ හෙලිකොප්ටර්ද පියෑඹුයේය.
අවසානයේදී, ඔහු නගරයේ කිසියම් විවෘත ස්ථානයකට පැමිනියේය. එතැන වම් අතින් පෙනුනේ සුවිශාල ගංගාවකි. එය ගැලුවේ කවාකාර යෝධ කොන්ක්රීට් බිත්ති දෙකක් මැදිනි. ඔහුට දකුණතින් වූයේ පල්ලියකි. ඔහුගේ මොලයේ කිසියම් ගැඹුරැ තැනක සිට, ඔහු මෙතැන නැවතිය යුතු බවට වන හැගීමක් පැන නැගුනේය. ඔහු හිටි අඩියේ නැවතුනු අතර, ඔහු එකතැන සිටගෙන අවට බලන්නට වූයේය. තමා කුමක් කරන්නේ දැයි කිසිම අදහසකින් තොරව, ඔහු පල්ලියෙහි බිත්තියට පිට දී හේත්තු විය. උදෑසන හිරැ කිරණ, ගංගාව මතින් ගලා විත් ඔහුගේ සිරැර නහවමින් ඇද වැටුනේය. ඔහු එසේම බිත්තියට බර වී සිටගෙන, නැවතත් හිස් වූ මොලයකින් යුතුව අහසෙහි පාවෙන තැඹිලි සහ සුදු පැහැති වළාකුළු දෙස බලා සිටින්නට වූවේය. එහෙත් තමා ගේ ගමන මෙතැන නැවතිය යුතු බවට වන නොවැලැක්විය හැකි හැගීමක් ඔහු තුළ විය.
කෙතරම් කාලයක් ගෙවී ගියේ දැයි ඔහුට හැගීමක් නොවීය. හිටි අඩියේම මෝටර් සයිකලයක නැගී වේගයෙන් පැමිනි කිසියම් කාන්තාවක්, ඔහු ඉදිරිපස පදික වේදිකාව අසලින් තම සයිකලය නතර කලාය. වේගයෙන් පැමින ඈ ගැසූ බ්රේක් පහර නිසා "ක්රාස්" ශබ්ධයක් රෝද වලින් නැගිනි. ඔහු මදක් බියට පත් කරමින්, තම විශාල කොටගත් දෑසින් ඈ තම රථයෙන් බැස ඔහු දෙස පැමිනෙනු ඔහු බලා සිටියේය. ලෙදර් බ්ලවුසයකින් සහ කලිසමකින් සැරසුනු ඇගේ සිරැර දෙපසට පද්දවමින්, ඉක්මනින් ඈ ඔහු වෙත අඩි තැබූ අතර ඇගේ හිස පසු පසින් උඩට වෙන්නට බැද තිබූ පෝනී ටේලය, ඇගේ ගමන් රිද්මයට විරැද්ධ දිශාවට පැද්දිනි. ඈ ඔහු අසලටම ආ අතර, ඉදිරියට පැන ඔහුගේ ගෙල වටා තම දෑත් දමා, තම රතු පැහැ තැවරෑ තොල් ඔහු ගේ තොල් මත දැඩි ලෙස තද කලාය. ඔහු කුමක් සිදුවේ දැයි නොදත්තේ, තම දෑත් වලින් බිත්තිය අල්ලා ගත්තේය. ඈ තම දීර්ඝ උණුසුම් සිපුම නතර කර, ඔහුගේ තොල් වල ගෑවේන නොගෑවෙන ලෙස තම තොල් තබාගෙන මෙසේ කීවාය:
"කොෆී, මට දැන් නෑ එහෙම කියනවා නෙවෙයි," ඇගේ කට කොනෙහි සිනාවක් තිබූ අතර, ඇගේ දෑස් ගිනි ගෙන දැවෙමින් ඔහුගේ දෑස් වෙත අගුළු වැටී තිබුනේය, "ඔයා ගෑනිව මැරැවා නේද?" ඈ ඔහු ගේ කම්මුල මත තම අත තබාගෙන ඇසුවාය...
______________________________________
මතුවට.....
No comments:
Post a Comment